Blog

blog

De grote misleiding.

"In the factory we make cosmetics, in the store we sell hope." Een quote van Charles Revson, de oprichter van het cosmetica merk Revlon. Veel vrouwen en ook mannen gebruiken cosmetica om te worden wie ze willen zijn, een andere ik te creëren. Kleding, gadgets, de auto, allemaal dingen om de eigen ik te verbergen om een rol te spelen die men wil zijn. De eigen ik te verbergen. Daardoor is er ook een hele industrie van influencers ontstaan, die goudgeld verdienen aan mensen die zichzelf zo graag verbergen, zo graag een ander spelen.  

"En met make-up van oor tot oor, stelt een vrouw een ander voor" (Koot en Bie)

Ook de marketing is dol op misleiden. Ik las pas nog een verhaal van een marketeer die blijkbaar volstroomde van geluk hormonen van de manier waarop Lidl producten aan de mens probeert te krijgen. Namen die lijken op de naam van A-merken en verpakkingen die slechts op detail te onderscheiden zijn van de verpakkingen van A-merken. Pure misleiding vande klant die er thuis pas achter komt dat die pot pindakaas niet van Calvé is.

Het kunstje "Nu voor slechts …", we trappen er steeds weer in en betalen 10% meer dan de dagdagelijkse prijs omdat we denken dat we een voordeel hebben.

De kater komt later

En nu heeft dit fenomeen ook toegeslagen in de recruitment wereld. Het verkopen van hoop op een baan heeft een grote vlucht genomen. Werkzoekers en zeker de werkzoekers die meer ervaring hebben met het ontvangen van afwijzingen dan met het uitgenodigd worden voor een gesprek, die veel, zo niet alle hoop, verloren zijn, worden gelokt met mooie beloftes. "Wij zorgen er voor dat je cv opvalt" en voor een paar tientjes wordt het cv, vaak niet eens deskundig, opgemaakt met allerlei toeters en bellen, die net als de cosmetica, de verpakkingen van Lidl, afleidt van de inhoud en selecteurs op het verkeerde been moet zetten. En natuurlijk laten deze opmakers hun leveranciers meegenieten van de ellende van anderen. "Die foto moet echt beter!" en hop, weer een hoop euro's naar een bevriende fotograaf, die "toevallig" ook nog een videograaf kent die, opnieuw tegen betaling, wel een sollicitatie video voor je maakt.

En deze misleiding, want een professionele selecteur trapt echt niet mooie opmaak, foto's en gaat zeker geen minuten lang naar een pratend hoofd zitten kijken, levert niets op. Alleen een kater achteraf, weg geld, weg loopbaan.

de beunhaas selecteur die er wel in trapt, je uitnodigt voor een gesprek omdat je er zo leuk uitziet op de foto om vervolgens niets meer te doen dan zijn vooroordeel te bevestigen in een gesprek? Wellicht dat die je zelfs voordraagt bij zijn opdrachtgever, want dan kan de factuur worden geïnd. Die zal tevreden naar zijn bankrekening kijken.

Maar jij? Ben je na drie dagen nog steeds zo blij met die baan? Bij 75% van de nieuw aangeworven medewerkers begint na drie dagen de frustratie al. In veel gevallen begint de direct leidinggever binnen een maand te twijfelen aan de competenties van de nieuwe medewerker, begint men zich te ergeren aan de persoonlijkheid. Binnen één jaar is 35% van nieuw aangeworven medewerkers al dan niet geforceerd weer vertrokken en een andere 35% driftig op zoek naar een andere baan.

Wordt het niet tijd voor een andere manier om medewerkers, mensen, te selecteren? Wordt het niet tijd om werving en selectie te ontdoen van alle subjectieve elementen?

Wij denken van wel. Wij willen geen hoop verkopen, wij willen een goede match tussen mensen, werk en werkgevers realiseren. Wij willen een einde maken aan de geweldige verspilling van talent én geld.

Recruitment en discriminatie.
Personeelmanagement en motivatie.
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
maandag 18 februari 2019