blog

Te zoet

De rechter keek me aan met een doordringende blik. "Uw medewerker heeft, zo toont hij aan, al jaren op rij een voldoende beoordeling. Waarom dan ontslag?".
De organisatie waar ik als crisismanager was ingehuurd had een ontslag aanvraag ingediend voor een medewerker die al langere tijd niet naar genoegen functioneerde. Alle reden voor ontslag. Echter.
"Wel, bij onze organisatie geven we bij de beoordelingen een voldoende als medewerkers slecht functioneren, anders komt het zo hard over."
De rechter keek me aan over zijn leesbrilletje en schudde zijn hoofd. "Zorg de volgende keer dat slecht ook gewoon slecht is, beste meneer. Gezien de rest van het betoog ga ik het ontslag bevestigen!"
Een van de uitwassen van de versofting die ik heb meegemaakt.
In de jaren '90 moest ik naar een training functioneringsgesprekken, Krauthammer. "Je begint het gesprek met een compliment" riep de trainer "en daarna de kritiek. Dan komt dat niet zo hard aan!".
"Nou, ik vind je stropdas mooi, maar deze training raakt kant nog wal" zei ik op een toon die zelfs Arie Boomsma zoet zou hebben gevonden. De trainer bewees meteen zijn ongelijk en mijn gelijk door meteen een woede aanval te krijgen.
Anouk krijgt kritiek als ze een kandidaat van The Voice of Holland vertelt dat ze gewoon slecht is en zich aanstelt. Johan Derksen is, wat hij ook zegt de gebeten hond. Gewoon omdat hij zegt wat hij denkt en ook meent wat hij zegt. Zelf krijg ik ook hopen modder over me heen als ik gewoon zeg wat ik denk en voel. Waarom?
Wordt eerlijkheid niet meer gewaardeerd? Mogen we niet meer uiten wat we denken of voelen? Moeten we gewoon als een dominee of pastoor, die zondiger is dan alle gelovigen bij elkaar, met een valse glimlach maar lief zijn, bang om tere zieltjes te kwetsen en daardoor de weerbaarheid van die zieltjes om zeep te helpen, met een burn-out als de onvermijdelijke confrontatie met de werkelijkheid toch komt?
Ik krijg een knoop in mijn maag als ik al die nutteloze reacties zie op de socials. De jacht op likes schijnt belangrijker te zijn dan te leren van kritiek, lekker veilig in de ontkenning van de realiteit blijven leven. Blijven leven in de utopie dat alle de meeste mensen deugen, wetend dat de wereld vol zit met rottigheid.
Hoe lang blijven we de kop in het zand steken? Wanneer gaan we zien dat de wereld niet mooi is? Want pas als je dat ziet, herkent en erkent, kun je die verbeteren. Pas als je iemand eerlijk kritiek geeft, hoe hard ook, kun je iemand helpen verbeteren, beter te worden of het spoor te volgen dat beter past bij het potentieel, de persoonlijkheid, de passie van iemand.

De viereenheid.
Teams Vormen?
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 20 juni 2021

p4indexlogobepaal je prestatievermogen, je persoonlijkheid, passie en potentieel.

p4index.com