blog

careers4talents.pngmaak je a-portfolio en neem de regie over je loopbaan talents4careercomvind kandidaten op basis van gevalideerd prestatie vermogen

De Octopus organisatie.

Always expect the unexpected  

We zitten in de tweede coronagolf en de ziekenhuizen zijn weer volop bezig met het opschalen en afschalen van enerzijds coronazorg en anderzijds standaard zorg. Een operatie die wat soepeler loopt dan zes maanden geleden, maar die ook laat zien dat de traditionele Tayloriaanse manier van organiseren met taakdeling, afdelingen, hiërarchie, vergaande specialisatie in functies, een organisatie hindert in snel omschakelen naar aan andere vraag uit de omgeving.

Er zijn de laatste decennia talloze publicaties verschenen, veelal van goeroes met een McKinsey achtergrond, over organiseren, organisaties, verbeteren, herontwerpen. Proces Improvement, Business Process Reenginering, Agille en een heel scala kreten ontleend aan het Toyota systeem zoals Lean (vreemd genoeg zonder "mean"), six sigma, Kayzen, Kanban, maar vaak slechte wijn in mooie zakken, maar nooit is de traditionele lijn-staf organisatie ter discussie gesteld. Zo nu en dan een oprisping, Semler, Handy of publicaties over Netflix, Uber, Coolblue, maar steeds opnieuw organisaties met bazen, bovenbazen, medewerkers, functies. Organisaties bestaande uit kapstokken waar van alles aan opgehangen wordt. En ja, een kapstok geeft orde, maar vraagt ook energie om die orde te bewaken, om de structuur te bewaken, structuur die juist belemmerend werkt als er snel geschakeld moet worden. Hoe belemmerend werkt de kapstok als je snel naar buiten moet bij een brand!

Structuur helpt bij beheersing, maar belemmert als er snel geschakeld moet worden. Is het mogelijk een organisatie te verzinnen met een minimum aan structuur die snel en adequaat kan reageren op snelle veranderingen in vraag en aanbod? Ja, die bestaat! De Octopus organisatie, genoemd naar de inktvis. Inktvissen hebben geen skelet en daardoor kunnen ze zich in vrijwel iedere vorm wringen.De octopus heeft een groot hoofd, acht armen met zuignappen en drie harten. Naar verluidt bezit een octopus vijfhonderd miljoen zenuwcellen­­, ongeveer evenveel als uw hond. Meer dan de helft daarvan zit in de acht armen, die daarmee feitelijk autonoom opererende organen zijn die ook zonder centrale aansturing hun gang kunnen gaan. Elke arm heeft zijn eigen stel hersenen.

Geen centrale aansturing, geen skelet waardoor snel iedere vorm kan worden aangenomen, volledig autonome delen die toch samen kunnen werken en snel taken van elkaar kunnen overnemen. Een ideale organisatievorm toch?

Zelfdenkende mensen, mensen die niet gespecialiseerd zijn in een vak, een beroep, een klein deel van de benodigde werkzaamheden, maar op meerdere plaatsen inzetbaar zijn.
Een personeelwerker die als het nodig is ook op de shopfloor uit de voeten kan. Een financieel manager die ook machines kan onderhouden of repareren. Een laborant die ook op een IC uit de voeten kan. Een organisatie waar alle medewerkers op basis van de externe vraag worden ingezet waardoor als het onverwachte zich voordoet meteen gereageerd kan worden.

De moeite waard om daar eens dieper over na te denken toch? Want is het niet zo dat ook in uw organisatie soms mensen duimen zitten te draaien terwijl anderen overuren maken? Hoe mooi zou het zijn als de duimdraaiers meteen inzetbaar zijn en hun collega's kunnen helpen.

Minder structuur, meer beweging, het begint met het weten wat mensen kunnen en willen! De octopus is een van de meest intelligente weekdieren. De uitslagen van voetbalwedstrijden kunnen zeniet voorspellen, maar wellicht wel de basis leggen voor een organisatie die zich snel aan kan passen aan een snel veranderende omgeving!

De concept van de octopus organisatie:

  • Het hoofd neemt waar en zet de richting uit, maar is een gelijkwaardig onderdeel van het systeem.
  • De tentakels zijn autonoom werkende clusters van samenwerkers.
  • De tentakels ondersteunen elkaar zodat de workload gelijk verdeeld wordt over het complete systeem.
  • Medewerkers worden samenwerkers, veelal generalisten die multi-inzetbaar zijn.
  • De organisatie past zich steeds aan aan de omgeving.
  • De kracht van de samenwerkers bepaalt de kracht van de organisatie.
  • Samenwerkers werken samen, maar wel op basis van het individuele prestatievermogen.
  • Samenwerkers ontwikkelen zich constant op basis van hun potentieel en persoonlijkheid
Bloemkolen
Van medewerkers naar samenwerkers.
 

Reacties 4

Gast - Bert op zaterdag 14 november 2020 10:13

"Zelfdenkende mensen, mensen die niet gespecialiseerd zijn in een vak, een beroep, een klein deel van de benodigde werkzaamheden, maar op meerdere plaatsen inzetbaar zijn.
Een personeelwerker die als het nodig is ook op de shopfloor uit de voeten kan. Een financieel manager die ook machines kan onderhouden of repareren. Een laborant die ook op een IC uit de voeten kan. Een organisatie waar alle medewerkers op basis van de externe vraag worden ingezet waardoor als het onverwachte zich voordoet meteen gereageerd kan worden."


Ik begrijp hieruit dat u niet vanuit de verpleegkundige en verzorgende praktijk uw menig deelt en niet weet hoeveel kennis, kunde en ervaring er nodig is om een gespecialiseerde verzorgende en/of verpleegkundige te worden, om de huidige hoge professionele standaard in Nederland te bereiken en te behouden.
Natuurlijk kun je mensen meerdere taken uit laten voeren en dat gebeurt ook al lang ter voorbereiding op rampen die een ziekenhuis overspoelen en zijn in de meeste ziekenhuizen tig jaar geleden al geoefend, inmiddels herhaald en verfijnd met oefeningen met een toeloop van 200 patiënten in 1,5 uur.

Laat je de huidige kwaliteitsstandaard zakken, worden er veel medische verschijnselen niet juist herkend en wordt er niet de adequate actie op ondernomen en betekent dit veel meer foute diagnoses, verkeerde handelingen en verkeerd medicatie en staan er weer een berg mensen aan de zijkant te roepen, die niet geremd worden door praktijkervaring in het vak en inhoudelijke kennis, hoe het beter moet en dat er weer gereorganiseerd moet worden, omdat er zoveel onnodige fouten zijn gemaakt en onnodig veel doden zijn gevallen.

Van al die goedbedoelde adviezen, adviesbureaus en organisatiebureaus, die niet geremd door kennis en onderzoek en alles maar over de schutting gooien, zonder met de verpleegkundige en verzorgende zelf te praten, worden verpleegkundigen en verzorgenden ook heel moe.
Zij worden niet moe van hard werken, maar van het gezeur van de externe bureaucratie en de niet door kennis en kunde en ervaring geremde organisatiebureaus die het wel even komen vertellen hoe het moet.

[i]"Zelfdenkende mensen, mensen die niet gespecialiseerd zijn in een vak, een beroep, een klein deel van de benodigde werkzaamheden, maar op meerdere plaatsen inzetbaar zijn. Een personeelwerker die als het nodig is ook op de shopfloor uit de voeten kan. Een financieel manager die ook machines kan onderhouden of repareren. Een laborant die ook op een IC uit de voeten kan. Een organisatie waar alle medewerkers op basis van de externe vraag worden ingezet waardoor als het onverwachte zich voordoet meteen gereageerd kan worden."[/i] Ik begrijp hieruit dat u niet vanuit de verpleegkundige en verzorgende praktijk uw menig deelt en niet weet hoeveel kennis, kunde en ervaring er nodig is om een gespecialiseerde verzorgende en/of verpleegkundige te worden, om de huidige hoge professionele standaard in Nederland te bereiken en te behouden. Natuurlijk kun je mensen meerdere taken uit laten voeren en dat gebeurt ook al lang ter voorbereiding op rampen die een ziekenhuis overspoelen en zijn in de meeste ziekenhuizen tig jaar geleden al geoefend, inmiddels herhaald en verfijnd met oefeningen met een toeloop van 200 patiënten in 1,5 uur. Laat je de huidige kwaliteitsstandaard zakken, worden er veel medische verschijnselen niet juist herkend en wordt er niet de adequate actie op ondernomen en betekent dit veel meer foute diagnoses, verkeerde handelingen en verkeerd medicatie en staan er weer een berg mensen aan de zijkant te roepen, die niet geremd worden door praktijkervaring in het vak en inhoudelijke kennis, hoe het beter moet en dat er weer gereorganiseerd moet worden, omdat er zoveel onnodige fouten zijn gemaakt en onnodig veel doden zijn gevallen. Van al die goedbedoelde adviezen, adviesbureaus en organisatiebureaus, die niet geremd door kennis en onderzoek en alles maar over de schutting gooien, zonder met de verpleegkundige en verzorgende zelf te praten, worden verpleegkundigen en verzorgenden ook heel moe. Zij worden niet moe van hard werken, maar van het gezeur van de externe bureaucratie en de niet door kennis en kunde en ervaring geremde organisatiebureaus die het wel even komen vertellen hoe het moet.
Ad de Beer op zaterdag 14 november 2020 10:57

Covey schreef in zijn boek "de zeven eigenschappen van effectieve mensen" onder meer "Probeer eerst te begrijpen voordat je begrepen wilt worden". Natuurlijk is specialisatie nodig, niet alleen in de zorg. Maar teveel specialisten en te weinig generalisten werkt nergens. In de zorg zie ik steeds meer specialisten die steeds meer specialistisch worden. De definitie van een specialist zegt dat het iemand is die steeds meer weet van steeds weer minder en uiteindelijk alles van niets weet.
Waarom geen pool multi-inzetbare verpleegkundigen die veel weten, veel kunnen, en zo dus de organisatie snel kunnen laten veranderen? Ik sprak een directeur van een groot ziekenhuis die bijna ee rolberoerte kreeg van dat idee.
Mensen worden moe als ze dingen moeten doen die ze niet willen of kunnen. Een hele dag lekker werken binnen je competenties, je passie, dan kom je uitgerust thuis.
Maar ja, je staat duidelijk niet open voor verandering. Dan blijf je lekker onderdeel van het probleem. De keuze is simpel,ofwel komen er externe organisatiedeskundigen dan wel gaat de overheid verder met het werk in de zorg nog vervelender te maken.
Ik werk graag voor organisaties die open staan voor verandering. Doen ze dat niet, dan gun ik ze graag behoud van hun ellende.

Covey schreef in zijn boek "de zeven eigenschappen van effectieve mensen" onder meer "Probeer eerst te begrijpen voordat je begrepen wilt worden". Natuurlijk is specialisatie nodig, niet alleen in de zorg. Maar teveel specialisten en te weinig generalisten werkt nergens. In de zorg zie ik steeds meer specialisten die steeds meer specialistisch worden. De definitie van een specialist zegt dat het iemand is die steeds meer weet van steeds weer minder en uiteindelijk alles van niets weet. Waarom geen pool multi-inzetbare verpleegkundigen die veel weten, veel kunnen, en zo dus de organisatie snel kunnen laten veranderen? Ik sprak een directeur van een groot ziekenhuis die bijna ee rolberoerte kreeg van dat idee. Mensen worden moe als ze dingen moeten doen die ze niet willen of kunnen. Een hele dag lekker werken binnen je competenties, je passie, dan kom je uitgerust thuis. Maar ja, je staat duidelijk niet open voor verandering. Dan blijf je lekker onderdeel van het probleem. De keuze is simpel,ofwel komen er externe organisatiedeskundigen dan wel gaat de overheid verder met het werk in de zorg nog vervelender te maken. Ik werk graag voor organisaties die open staan voor verandering. Doen ze dat niet, dan gun ik ze graag behoud van hun ellende.
Gast - Bert op zaterdag 14 november 2020 11:59

"Waarom geen pool multi-inzetbare verpleegkundigen die veel weten, veel kunnen, en zo dus de organisatie snel kunnen laten veranderen? Ik sprak een directeur van een groot ziekenhuis die bijna ee rolberoerte kreeg van dat idee."

Het idee lijkt een goed, je vergeet alleen de hoge kennisgraad, kunde en de praktische ervaring die deze beroepen al hebben en de opleidingstijd die daarvoor nodig is.
En algemeen verpleegkundige is in de basis al breed opgeleid en breed inzetbaar na 4 jaar opleiding.
Iemand verder opleiden die zowel op de eerste hulp, IC en anesthesie zelfstandig werkzaam kan zijn duurt na de verpleegkunde opleiding grofweg 6 jaar en als je dan een langere tijd niet meer op een specialisatie werkzaam bent geweest, zul je eerst weer uitgebreid ingewerkt moeten worden om met de nieuwe inzichten, apparatuur en medicatie verantwoord om te kunnen gaan.

Jammer dat je nog steeds niet goed inhoudelijk mijn tekst leest, de zorg is al veel professioneler en gespecialiseerder als dat je meent te weten.

"Maar ja, je staat duidelijk niet open voor verandering. Dan blijf je lekker onderdeel van het probleem. De keuze is simpel,ofwel komen er externe organisatiedeskundigen dan wel gaat de overheid verder met het werk in de zorg nog vervelender te maken.
Ik werk graag voor organisaties die open staan voor verandering. Doen ze dat niet, dan gun ik ze graag behoud van hun ellende."


Ik kan nergens opmaken uit mijn tekst dat ik niet opensta voor verandering, ik ben de breed opgeleide specialistisch verpleegkundige die voorop gelopen heeft voor verandering en meer zelfstandigheid voor het beroep, dus waar je die conclusie vandaan haalt, geen idee.

[i]"Waarom geen pool multi-inzetbare verpleegkundigen die veel weten, veel kunnen, en zo dus de organisatie snel kunnen laten veranderen? Ik sprak een directeur van een groot ziekenhuis die bijna ee rolberoerte kreeg van dat idee."[/i] Het idee lijkt een goed, je vergeet alleen de hoge kennisgraad, kunde en de praktische ervaring die deze beroepen al hebben en de opleidingstijd die daarvoor nodig is. En algemeen verpleegkundige is in de basis al breed opgeleid en breed inzetbaar na 4 jaar opleiding. Iemand verder opleiden die zowel op de eerste hulp, IC en anesthesie zelfstandig werkzaam kan zijn duurt na de verpleegkunde opleiding grofweg 6 jaar en als je dan een langere tijd niet meer op een specialisatie werkzaam bent geweest, zul je eerst weer uitgebreid ingewerkt moeten worden om met de nieuwe inzichten, apparatuur en medicatie verantwoord om te kunnen gaan. Jammer dat je nog steeds niet goed inhoudelijk mijn tekst leest, de zorg is al veel professioneler en gespecialiseerder als dat je meent te weten. [i]"Maar ja, je staat duidelijk niet open voor verandering. Dan blijf je lekker onderdeel van het probleem. De keuze is simpel,ofwel komen er externe organisatiedeskundigen dan wel gaat de overheid verder met het werk in de zorg nog vervelender te maken. Ik werk graag voor organisaties die open staan voor verandering. Doen ze dat niet, dan gun ik ze graag behoud van hun ellende."[/i] Ik kan nergens opmaken uit mijn tekst dat ik niet opensta voor verandering, ik ben de breed opgeleide specialistisch verpleegkundige die voorop gelopen heeft voor verandering en meer zelfstandigheid voor het beroep, dus waar je die conclusie vandaan haalt, geen idee.
Ad de Beer op zaterdag 14 november 2020 12:48

Wat te denken van een engineer lucht en ruimtevaart techniek? 8 jaar TU Delft na het VWO. Met die mannen en vrouwen konden we wel een dergelijke opzet maken binnen Fokker Space en ook binnen ASML Binnen een R&D bedrijf binnen de automotive kon het ook. De Zorg is niet zo speciaal als de zorg denkt. Ook binnen de zorg is 90% routine en het proces is veel minder complex dat in de automotive waar multi-inzetbaarheid heel normaal is.
En er zijn specialisten en generalisten. Jij geeft er de voorkeur aan specialist te zijn, geen probleem, anderen zijn liever generalist.
Ik heb het gezien bij de engineers, sociaal en communicatief niet de sterkste mensen. Maar 80% was wel erg blij dat ze multi-inzetbaar werden. Aangenaam neveneffect was dat de organisatie ruim 30% bespaarde op de kosten, dat was overigens niet het doel, het doel was het werk aangenamer te maken, werkdruk te verminderen, verzuim te verlagen.
En aangezien je het alleen over je eigen beroep hebt en niet naar het grote plaatje kijkt, denk ik dat je te veel vervlochten bent met je eigen baan. Maar dat is een mening, een gevoel.

Wat te denken van een engineer lucht en ruimtevaart techniek? 8 jaar TU Delft na het VWO. Met die mannen en vrouwen konden we wel een dergelijke opzet maken binnen Fokker Space en ook binnen ASML Binnen een R&D bedrijf binnen de automotive kon het ook. De Zorg is niet zo speciaal als de zorg denkt. Ook binnen de zorg is 90% routine en het proces is veel minder complex dat in de automotive waar multi-inzetbaarheid heel normaal is. En er zijn specialisten en generalisten. Jij geeft er de voorkeur aan specialist te zijn, geen probleem, anderen zijn liever generalist. Ik heb het gezien bij de engineers, sociaal en communicatief niet de sterkste mensen. Maar 80% was wel erg blij dat ze multi-inzetbaar werden. Aangenaam neveneffect was dat de organisatie ruim 30% bespaarde op de kosten, dat was overigens niet het doel, het doel was het werk aangenamer te maken, werkdruk te verminderen, verzuim te verlagen. En aangezien je het alleen over je eigen beroep hebt en niet naar het grote plaatje kijkt, denk ik dat je te veel vervlochten bent met je eigen baan. Maar dat is een mening, een gevoel.
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
woensdag 25 november 2020

talents4careercom.pngVind de perfecte kandidaat voor uw vacatures door te matchen op pretatievermogen.

Meer informatie? Klik hier>>