Blog

blog

three monkeys 1212613 1280 1024x678“Wat niet weet, wat niet deert” De vrouw, gestoken in een jurkje dat waarschijnlijk alleen op de markt in een klein afgelegen dorp te koop is, keek triomfantelijk het kleine café rond. Onder haar jurk, die waarschijnlijk niet in haar maat te koop was, droeg ze een legging die het gezegde “Er zijn maar 3 dingen die de waarheid vertellen. Kleine kinderen, dronken mensen en leggings” opnieuw van overtuigend bewijs verstrekte. Er was geen mens die reageerde en daarom hield ik, als vreemdeling in een kroeg in een te stil dorp, mijn mond maar.

Een van de autochtone inwoners boog zich naar me toe met een samenzweerders blik en fluisterde: “Das rooie Sjan, ze weet niet beter” Ik knikte instemmend, nipte aan mijn koffie, het was nog vroeg in de avond. “Altijd het hoogste woord, onze Sjan” ging de man verder. “En ze is er geweldig in om dingen niet te willen weten, zo komt ze vrolijk het leven door.”

Ik slenterde terug naar het hotelletje waar ik verbleef tijdens de meerdaagse training voor een management team van een leuk bedrijf, dat je niet zou verwachten in een klein afgelegen dorp. En zoals zo vaak als ik wandel of fiets, kwam er ruimte in het brein om te denken. “Wat niet weet, wat niet deert!” hoe menselijk! Gewoon dingen niet willen weten, dan worden het ook geen problemen. Zo simpel. De Apple addict die niet op een Android telefoon kijkt om maar niet te weten te komen dat zo’n ding voor minder geld meer kan. De roker die klaagt over linksrijders om maar niet over de gezondheidsproblemen waarop hij meer kans maakt te hoeven praten. De personeelwerker die zich vastbijt in lifestyle om maar niet de zinloosheid van de gesprekscyclus onder ogen te hoeven zien. De recruiter die selectiesoftware niet wil zien werken om maar te blijven geloven in selectie op basis van een cv.

Och, laat Rooie Sjan genieten van haar zorgeloze leven, al zal ze heel wat tegenvallers ondervinden. Maar kunnen we het van professionals accepteren dat ze niets willen weten van nieuwe ontwikkelingen?

Ik kwam aan bij het hotel, bestelde nog een stevige borrel, vol achting van de Schotten die 15 jaar vol geduld en ijver van mout een heerlijke borrel wisten te maken. En ik dacht aan mijn opa die steeds zei: ”Vlees op sterk water vergaat niet”

agamedesmenscentraal