Blog

blog

hark

"Ik wou dat ik een tuinman was" zei het stekelvarken "dan deed ik een stokje in mijn kont en ging ik lekker harken." (Freek de Jonge)

Het was in de tijd dat mensen bijeen werden gedreven in grauwe gebouwen. Grote machines, aangedreven door de kracht van stoom, domineerden hun werk. Bazen, boven bazen en de baas boven baas buitten de mensen uit, gebruikten hun macht, straf en een kleine beloning om mensen dat te laten doen wat ze goed vonden.

Wetenschappers stonden in dienst van de macht en ontwikkelden hem, De Hark.

De Hark domineerde het leven, de arbeid, de fabrieken en kantoren. Oorlogen kwamen, oorlogen gingen, maar De Hark bleef.

De arbeiders verzetten zich tegen De Hark, tegen de macht, tegen het keurslijf dat De Hark hen oplegde. De machthebbers gaven hen een vinger, inspraak, medezeggenschap, democratie, maar de ban van De Hark domineerde hun denken, ze konden hem niet loslaten, niet afstaan. “Hij is van mij…….”, “Hij is van mij.

De genootschap.

Vrije denkers, visonairs, wetenschappers, ze verzetten zich tegen De Hark. Maar hoewel ze in publicaties, seminars, presentaties, steeds weer wisten aan te tonen dat de macht van De Hark niet meer dan onmacht was, dat de werkelijke macht bij de medewerkers, de arbeiders lag, bleven de machthebbers De Hark omarmen. De Hark had hen in de macht.

De denkers richtten een genootschap op en samen trokken ze ten strijde. Steeds weer voerden ze veldslagen tegen de aanhangers van De Hark, ze wierpen hun kennis, onderzoeken, visie en volhardendheid in de strijd. De macht van De Hark wankelde, maar hij gaf niet toe.

De twee torens.

Na lange omzwervingen, harde strijd, kwam de genootschap door hun doorzettingsvermogen aan bij een machtige burcht. De burcht had een metersdikke muur, opgebouwd uit macht. De burcht rustte op twee torens. Een verwaarloosde toren genaamd Arbeid en een ivoren toren genaamd Kapitaal. Tussen de torens hing een immense poort. In de toren Kapitaal huisden de machthebbers, verslaafd aan De Hark.

Plotseling verscheen er een klein kromgebogen zwelgje, de naam doet er niet toe, laten we zeggen Roel. Roel fluisterde met een bijna niet te horen stem dat achter de poort de macht lag om De Hark te breken. Maar daarvoor moest eerst de sleutel, verborgen in de toren Arbeid, worden gevonden. Dan zou de grote schat, verborgen achter de poort, ontgonnen kunnen worden, de sleutel die garantie geeft tot succes, continuïteit en groei.

De genootschap vocht zich een weg naar de toren Arbeid, maar de ban van De Hark was te sterk, steeds weer werden ze terug geworpen door de macht in Kapitaal.

Vanuit Arbeid kwam beweging, de arbeiders zagen de genootschap, riepen hen toe, moedigden hen aan. Maar de ban van De Hark was te machtig. Kapitaal wilde hem niet afstaan, de angst voor de werkelijke macht, de grote kracht van Arbeid, was te groot. Ze bleven gevangen in de ban van De Hark.

De komst van ….

Hoe het verder gaat is onbekend. De Ban van De Hark domineert nog steeds. De geweldige schat achter de poort blijft verborgen, terwijl de sleutel voor het grijpen ligt. Kapitaal en de macht van De Hark verlammen de toekomst.

Weet de genootschap de sleutel in het slot te steken? Ontdekken de machthebbers de werkelijke kracht die zoveel sterker is dan De Hark?

Wie is de held die De Hark vernietigt, die sterker is dan De Hark?

Wordt –misschien- vervolgd….

agamedesmenscentraal