Blog

blog

Dat is de derde letter in het tweede woord. De enige keer dat deze letter voorkomt in deze naam.


hrmzondersIk heb mijn kleine en grote ergernissen, die komen voort uit passie. Passie voor mensen, passie voor organisaties, passie voor mensen in organisaties. Die “s” is een van mijn grotere ergernissen.

Mensen zijn geen resource, mensen zijn levende organismen, denkende organismen. Mensen zijn creatief, hebben een ziel (en kunnen dus bezield worden), hebben passie, een persoonlijkheid, competenties, een leven, geven liefde en kunnen liefde ontvangen. Mensen hebben ook een donkere kant, kunnen doden, stelen, begeren, beledigen en anderen pijn doen. Mensen zijn onvoorstelbaar, onvoorspelbaar. Ieder mens is uniek.

Laten we daarom voor eens en altijd stoppen met de “s” achter “resource”. De “human resource” is niks meer en niks minder dan “het personeel” en ja, personeel moet worden gemanaged. Beleid maken, visie ontwikkelen en uitvoeren, naar de toekomst kijken en plannen maken. Dat doet de personeel-manager. En aangezien personeel de enige factor is die niet door andere organisaties kan worden gekopieerd, waardoor het de enige factor is die een organisatie doet onderscheiden van alle andere organisaties, is de personeelmanager naast de CEO de belangrijkste manager van iedere organisatie. Iedereen die daar anders over denkt snapt weinig of niets van de werking van organisaties.

Het probleem is dat er nauwelijks opleidingen zijn die opleiden voor personeelmanagement. De HBO’s leiden nog steeds op voor personeelszaken (waar ook die verdomde “s” teveel in staat), gebaseerd op principes van onderdrukking. De WO opleidingen drijven vaak af naar het HBO niveau. Daardoor wordt er voor miljarden aan human capital verspilt in ons land, wat niet echt leuk is voor het BNP en de concurrentiepositie van ons landje.

Als we naar echt personeelmanagement gaan (ja, personeel zonder s) dan komen mensen tot bloei, gaan ze presteren naar vermogen, laten ze organisaties bloeien als nooit tevoren, versterken ze de nationale economie en daarmee de welvaart.

De kerntaak van de HRmanager is instrumenten te implementeren die de mens achter de medewerker tot leven laten komen zodat mensen gewoon zichzelf kunnen zijn en niet het poppetje dat iemand ooit heeft verzonnen.

Wat let ons nog om die ene “s” die niets meer is dan het gevoel dat personeelswerk decennia heeft gedomineerd, te verwijderen en mensen echt centraal te stellen in de organisatie. De organisatie aan te passen aan mensen in plaats van mensen te beperken door regels, procedures, processen, functiegebouwen en functieprofielen?

Ik help daar graag aan mee.

agamedesmenscentraal