Blog

blog

miesHet is al een hele tijd geleden, maar plotseling moest ik weer aan haar denken. Mies. Mies was de BMW in het bedrijf waar ik werkte. Het was in de tijd dat jonge mannen, waar ik toen nog deel van uitmaakte, droomden van een BMW2002, een stukje Duitse techniek en Grundlichkeit , waarmee je indertijd, het was nog voordat de oliekraan, na een gewaagde opmerking van een minister werd dichtgedraaid, wat leidde tot de maximum snelheid op snelwegen, met hoge snelheid van A naar B kon scheuren.

Maar Mies was geen auto en zeker niet Duits, Mies was de BedrijfsMaatschappelijkWerker. Mies had het zo kenmerkende kapsel voor haar beroep, geen kleurspoeling, achteloos gedrapeerd alsof ze net uit bed was gestapt na een nacht flink woelen. Mies had blijkbaar maar een stel kleren, of een hele kast vol shirts en broeken, die je vandaag de dag alleen in kekke boetiekjes in dito straatjes kunt kopen.
Op een dag bewoog ik me door de eindeloze gang van het gebouw waarover het verhaal van de slak en de geit de ronde deed. Bekend? Nee? Oké, even tussen door.
Een slak en een geit stonden aan het begin van die gang en de slak daagde de geit uit om een race te doen naar het einde van de gang. De geit zag de overwinning al voor zich en nam met graagte de uitdaging aan. Ze rende naar het einde en zag tot haar verbazing de slak daar als staan. “Hoe, wat, waarom, ehhhh…?” Waarop de slak: “Ja, met slijmen ga je hier sneller vooruit dan met mekkeren!”
Nu was ik indertijd al even geestig en ad-rem als tegenwoordig, wat mijn loopbaan niet echt in de versnelling had gezet, maar dat terzijde.
Ik bewoog me dus door die gang toen ze (Mies dus) mij ontwaarde. Met forse stappen banjerde ze naar me toe en hoe dapper (of laf) ik haar ook probeerde te ontwijken, ze tackelde me en hield me staande. Ze keek me aan met een doordringende blik en zei:
“Ad, we moeten het eens hebben over jouw problemen!”
“Maar Mies, ik heb geen problemen!”
“Jouw probleem is, dat je je problemen niet ziet”.
En weg was ze, met forse stappen, zoals het van maatschappelijk werkers in de boekjes staat.
En ik? Ik had vanaf dat moment nog meer aversie van al die typetjes die je het ene na het andere probleem proberen aan te smeren.

Niet dat ik geen problemen heb.

agamedesmenscentraal