blog

Waarom opleiding en ervaring niets zeggen over geschiktheid voor een functie.

Opleiding is in 90% een verkeerde keuze geweest in de pubertijd met als gevolg dat ervaring is opgedaan in een verkeerd beroep. Ik kwam er ook pas rond mijn 40e achter wat ik echt leuk vond, als denk ik nu, terugkijkend op mijn leven, dat ik beter cabaretier had kunnen worden, zo een die tijdens een serieuze openingsspeech opstaat om te gaan oreren.

Ik koos als pré-puber voor het kleinseminarie. Meneer Pastoor had God mij horen roepen, iets wat mij totaal ontgaan was en mijn ouders waren daar uiteraard zeer verguld over. Nu was het klein seminarie een katholiek internaat, dus verloor ik daar mijn onschuld en mijn moeder haar geloof. Ik bleek geweldig goed in de exacte vakken en mijn vader vulde de toto in met mijn cijfers van de talen. Hij won er nooit wat mee. Maar mijn wiskundeleraar wist me te vertellen dat ik maar beter een exacte studie kon volgen, dus stapte ik over naar de opleiding Medische Microbiologie die ik in vier jaar afrondde.

Ik ging werken in een laboratorium als enige jongen tussen pakweg 100 meiden en leerde daar de andere kant van seksuele intimidatie kennen. Maar dat terzijde. Omdat ik al net zo geestig en ad-rem (wat een treffende bewoording voor mij is) was als nu kwam ik al snel in de ondernemingsraad terecht, werd voorzitter, luis in de pels, zoals het hoorde in de jaren '70, totdat het management me een hak wilde zetten en me uitdaagde een nogal dominant probleem aan te pakken. Ze dachten dat ik dan wel in zou gaan zien dat management niet zo simpel was. Maar ja, tegen hun verwachting en tot hun frustratie in, slaagde ik er binnen een paar weken in het probleem op te lossen, wat het ziekenhuis ook nog eens een besparing opleverde van drie ton guldens op jaarbasis. En dus werd ik interne arbeids- en organisatie adviseur. Dat ging een tijdje lekker, tot ik tegen een probleem aanliep waar ik niet uit kwam binnen een paar dagen. Lastig, want ik wil overal een oplossing voor hebben, voordat het probleem er al is. Ook een vervelend persoonlijkheidstrekje, want veel mensen willen liever uren vergaderen over problemen.

Maar ik ging te rade bij mijn zusje, een gepromoveerd feministe, die me doorverwees naar Prof Van Dijk die een kwartiertje vrij maakte in zijn drukke agenda. Dat kwartiertje liep uit op een uur, ruim een uur eigenlijk en Van Dijk had me overgehaald de studie Personeelwetenschappen mee vorm te geven. We hebben de studie opgezet met de voorbereidingscommissie en in 1989 studeerde ik als 12e student, maar eerste avondstudent, af als Personeelwetenschapper. Ik ging aan de slag als personeelmanager, van baan naar baan tot ik op een goede dag in contact kwam met een bureau dat interim managers bemiddelde. En ze wisten me over te halen om zelfstandig te worden en reorganisaties te gaan begeleiden naast wat crisis management.

Toen ik, gedwongen door wat gezondheidsproblemen, het een tijdje wat rustiger aan moest doen, heb ik mijn loopbaan bekeken. En ik kwam eigenlijk tot de ontdekking dat ik wel zelf keuzes had gemaakt, maar dat iedere keer er iemand voorbij was gekomen, die me die keuze had geadviseerd.

Ik ging denken waar ik echt plezier aan had beleefd. Het ontslaan van een paar duizend mensen in reorganisaties niet echt. Professioneel de juiste keuze en door goed in te grijpen waarschijnlijk ook voor honderden de baan weten te behouden. Emotioneel hakte het er iedere keer weer in. Het schrijven van drie boeken was leuk geweest, zeker omdat het eerste tot management boek van het jaar was uitgeroepen. En het geven van presentaties naar aanleiding van die boeken was zeker leuk, echt leuk, dat praten voor grote groepen. En toen moest ik denken aan de cabaret voorstellingen op het seminarie en later op de analistenschool. Daar had ik echt plezier in gehad. Een verhaal vol grappen en grollen mogen vertellen. Mensen laten lachen.

Ja, wellicht had ik het advies van die ene cabaretier die een keer bij een schoolcabaret was aangeschoven moeten volgen. Wellicht had ik dan tijdens een plechtige bijeenkomst, een opening van een event, opgestaan om luidkeels een boodschap te verkondigen, waarop mensen zouden verzuchten "Het is De Beer weer!".

Want ja, naast talent speelt ook persoonlijkheid een rol bij je geschiktheid voor een baan. En staan die in een cv?

Deze overdenkingen zijn de basis geweest van het gaan bouwen van jobs4your.careers. En daar kwam een nieuw talent om de hoek kijken, software ontwikkelen als moet ik zeggen dat het low-code systeem van @BettyBlocks dat wel een stuk makkelijker heeft gemaakt.

Functies? Weg ermee!
HRM, de core van iedere organisatie!
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
woensdag 22 mei 2019